VERF LICHTECHTHEIDSGRAAD +++++ …. 3500 JAAR ONDER BEROERDE OMSTANDIGHEDEN

Terwijl restaurateurs heden ten dage hun handen vol hebben aan het herstellen en redden van het werk van sommige impressionisten (100 jaar oud) en ik met verbazing kennis neem over het beperkt palet waarmee onze Grote Meesters hun magistrale werken hebben voltooid (enkele eeuwen geleden) bereikt mij vandaag via de NOS-app op mijn tablet een bericht “18 april 2017, bijzondere grafkelder ontdekt in Egypte”. In de grafkelder, die is ontdekt in De valei der Koningen nabij de stad Luxor, bevinden zich ondermeer enkele sarcofagen. Bij het artikel zijn foto’s geplaatst. Ze tonen grotendeels goed geconserveerde sarcofagen die dateren van maar liefs 1550 tot 1292 voor Christus. En wat direct opvalt, de kleuren spatten er af. Hoe is het mogelijk dat deze beschilderingen, met de heldere en briljante kleuren, een periode van maar liefst 3500 jaren hebben weten te doorstaan. En natuurlijk, het cinnabar (vermiljoen) is verdonkerd en het azuriet (blauw) is naar groen gaan neigen … maar dan nog!

Daar kunnen we heden ten dage nog veel van leren. We zijn gewend geraakt aan vergankelijkheid. Ja toch? Wat heeft u thuis nog in gebruik dat ouder is dan 20 jaar …. niet veel neem ik aan. Hoe duurder en geavanceerder een product is, hoe achtelozer we er afstand van doen. Een tablet, smartphone, beeldscherm en ga zo maar door. Hup weg er mee, afvoeren naar de milieustraat.  Die trend lijkt zich ook te voltrekken binnen de kunstbusiness. Acrylverf snel opgebracht, snel drogend op een canvasdoek van onbekende kwaliteit en herkomst. Hoe lang het meegaat? Het zal onze tijd wel duren.

Nee, neem dan die Egyptenaren. 1500 voor Christus exploreerden ze al enorme pigmentmijnen en verfwerkplaatsen. Vergeet niet, er waren grote hoeveelheden nodig, ik lees dat zelfs piramides kleurrijk werden versiert.

Intussen, bij zinnen gekomen, zie ik op mijn tube olieverf +++. Ik lees in de bijlage: “lichtechtheidsgraad   +++ = minimaal 100 jaar lichtecht onder museumomstandigheden”. Ooooh … toch heb ik 35 Euro betaald voor dit tubetje met een inhoud van nog geen 40ml. Tja, dan kan ik niet anders concluderen dat die jongens het in Egypte nog lang zo slecht niet deden. Daar kunnen wij nog wat van leren.

Maar ja, een schrale troost, die schilderijen van Pieter Broertjes gaan we echt geen eeuwen bewaren. 🙂